Ποτέ δεν συμπάθησα τη Βυζαντινή Ιστορία όπως την έμαθα στο σχολείο. Όλα αυτά τα ονόματα από σπουδαίους Αυτοκράτορες και στρατηγούς, ανακατεμένα με χρονολογίες και άγνωστες τοποθεσίες μου ήταν αδύνατον να τα θυμηθώ.
Δεν ξέχασα όμως ποτέ το επίκεντρο των γεγονότων, την Κωνσταντίνου Πόλη, και δύο χρονολογίες, το 1204 και το 1453. Κι εκεί είχαν μείνει όλα, ξεχασμένα κάπου σε μιαν άκρη του μυαλού μου.
Φανατική βιβλιοφάγος, κάποια στιγμή διάβασα την Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ, του Τερζάκη. Με μπέρδεψαν τα ονόματα αλλά με μάγεψαν οι ήρωες. Αλλά και πάλι, όταν το εξώφυλλο του βιβλίου έκλεισε, δεν ασχολήθηκα περισσότερο.
Πριν ένα χρόνο όμως, ψάχνοντας στο ίντερνετ, ανακάλυψα την Madeline Hunter, μια συγγραφέα ιστορικών ρομάντσων, κάποια από τα οποία διαδραματίζονται στον 12ο και 13ο αιώνα. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση, είναι ότι πέρα από την απαραίτητη ερωτική ιστορία, περιγράφει τον μεσαιωνικό κόσμο σαν κάτι ζωντανό και καθόλου σκοτεινό.
Σκέφτηκα λοιπόν πως θα ήταν να διηγηθώ κι εγώ μια δική μου ιστορία στην αντίστοιχη περίοδο. Μόνο που αυτή η περίοδος συμπίπτει με την άλωση της Πόλης το 1204. Χάθηκα λοιπόν στις ιστορικές πηγές προσπαθώντας να βρω γεγονότα, περιγραφές και κομμάτια σκόρπια της καθημερινής ζωής. Κι έτσι σιγά σιγά στο μυαλό μου γεννήθηκε η ιστορία της Θεανώς ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου